زمان به طور منظم می گذره و مثل اینکه هیچ چیز نمی تونه این نظم و به هم بزنه.چرخش فلک ،کهکشانها ، زمین و سیاره ها.عده سر ساعت معین صبح از خواب بلند می شن و بدون اینکه فکر کنند به مسیر چندین ساله خود ادامه می دن و طوری که از نظم روزگار پیروی می کنند.

عده ای با پای پیاده و عده ای با اتوبوسهای کنسرو شده و عده ای هم با سواری های مملو از بوی بنزین است و هیچ احساس امنیتی نمی کنی و عده ای دیگر در گوشهای دیگر از دنیا با متروها و اتوبوسهای شیک تر و تمیز تر.برخی هم شبها بیدارند و موقع بیداری مردم عادی تازه می خوابند.

تولد،رشد،ازدواج و مرگ این مراحل طی شده خیلی از مردم است.