بزرگترین جشن اوستایی و کهنترین و زیباترین جشنی که بشریت آنرا شناخته است.جشنی که با رویش و زایش طبیعت آغاز میشود.

از نظر نجومی نوروز همزمان است با اعتدال بهاری یعنی آنجا که خورشید روی مدار استوا قرار می گیرد و روز و شب برابر میشود.روزی که زندگی تازه و سرسبز و نو هستی آغاز میشود.

جشن نوروز به استواری دماوند و تابش خورشید و عظمت هستی از روزگاران کهن در برابر تازشها و ناملایمات بسیاری پایداری نموده و هویت فرهنگی ما را پاس داشته است.نوروز نه تسلیم اسکندر شد و نه از شمشیر تازیان ترسید.نوروز نه از شورش مغولان رنگ باخت و نه از ترس تورانیان گریخت.نوروز دلیر و بلندقامت و استوارو سربلند ،هزاران هزار سال است که به استواری طبیعت ایستاده تا پیام شادی و سرسبزی و خرمی طبیعت را برای ما با آهنگ دل انگیز بهاری بنوازد........

.....مهربان یاران بیایید نوروزمان را ارزان نفروشیم و آنرا با شکوه هرچه تمامترجشن بگیریم.

((برگرفته از کتاب آیین اوستا ایران هفت هزارسال پیشینه تمدن نوشته سیاوش اوستا))