سیزده بدر نحس نیست، مبارک است
بنابر عقاید مردم نژاد (هند و اروپا) که ایرانیان نیز در شمار ان ها محسوب می شوند.جهان بر دوازده پایه و
ستون بنا شده است که هر وقت دوازده ستون بشکند و خراب شوند،عمر زمین و ساکنان ان تمام خواهد
شد . ابلیس یا اهریمن یا شیطان دوازده عفریت یا شیطانک یا روح پلید را مامور می کند که هر کدام یکی از
این ستون ها را خراب کند منتها نه هر دوازده روح پلید با هم بلکه در هر کدام از ماه های سال یکی از ان
ها بیشتر نمی تواند که برای انجام ماموریت به زمین بیاید . این عفریت برای انجام ماموریت خود از نیروی
اهریمنی زیادی بر خوردار است مثل زلزله،طوفان،سیل،گردباد،اتشفشان،جنگ،بیماری،قحطی،سرما،گرما و
سایر بلاهای طبیعی.
در پایان ماه شیطان که می بیند که نماینده او در زمین موفق به انجام ماموریتش نشده است او را به عماق
زمین و به جهنم که محل اجتماع شیاطین و عفریتان و ملعونان است فرا می خواند و شیطان دیگری را برای
تخریب ستون های دوازده گانه زمین مامور می کند و مرتب به او تلقین و تکرار می کند که در کارش عجله
کند که ضرب المثل(عجله کار شیطان است)در زبان فارسی و هندی و عربی و ترکی و ممالک اروپایی
جنوبی یاد اور همین باور عمومی قدیمی است. بدنبال عدم موفقیت عفریت دوم،در ماه های بعدی عفریت ها و
دیو های دیگری ماموریت پیدا می کنند که ان ها نیز با همه بلا هایی که بر سرزمین و مردم زمین می اورند
و در پایان سال مهلتشان تمام می شود و جهان همچنان پایدار می ماند.
وقتی دیو دوازدهم که از همه قویتر و پر زور تر است نتوانست به فرمان شیطان زمین و ساکنان ان را نابود
کند و سال نو می شود و (روز نو)یا (نوروز) پیدا می شود مردم به شادی می پردازند و جشن می گیرند که
شیطان و یارانش مغلوب شده اند .این جشن ها دوازده روز طول می کشد .هر روز به علا مت پیروزی یزدان
بر یکی از ایادی و عوامل اهریمنی و روز سیزدهم نوروز را برای اظهار سپاس به در گاه خداوند و شکر از
نعمت هایی که برای شادی روح و دوام جسم ان ها در طبیعت خلق کرده است به دامن دشت و صحرا و در
حقیقت دامن طبیعت پناه می برند.
+
نوشته شده در دوشنبه 14 فروردین1385ساعت 2:9 قبل از ظهر توسط دانيال
|
